نماز بی ریا!

نماز بی ریا!

فکرم همه‌جا هست، ولی پیشِ خدا نیست            سجادۀ زَردوز که محرابِ دعا نیست

گفتند سر سجده کجا رفته حواست؟                   اندیشه سَیّالِ من ـ ای دوست ـ کجا نیست؟!

از شدّتِ اِخلاصِ من عالَم شده حیران                  تعریف نباشد، ابداً قصدِ ریا نیست!

از کمّیتِ کار که هر روز سه وعده                        از کیفیتش نیز همین بس که قضا نیست

یک‌ ذرّه فقط کُندتر از سرعتِ نور است                  هر رکعتِ من حائزِ عنوان جهانی‌ست!

این سجدۀ سهو است؟ و یا رکعتِ آخر؟               چندی‌ست که این حافظه در خدمتِ ما نیست

ای دلبرِ من! تا غمِ وام است و تورُّم                     محراب به یاد خمِ ابروی شما نیست

بی‌دغدغه یک سجدۀ راحت نتوان کرد                 تا فکر من از قسطِ عقب‌مانده جدا نیست

هر سکّه که دادند دوتا سکّه گرفتند                   گفتند که این بهرۀ بانکی‌ست، رِبا نیست!

 از بس‌ که پیِ نیم‌ وَجَب نانِ حلالیم                      در سجدۀ ما رونق اگر هست، صفا نیست

بَه بَه، چه نمازی‌ست! همین است که گویند                        راهِ شُعَرا دور زِ راهِ عُرَفا نیست

سيماى سلام‏

سلام،   نامى از نام‏هاى خداست‏
 سلام،   تحيّت اهل بهشت به يكديگر است.
 سلام،   تحيت فرشتگان بهنگام ورود به بهشت است.
 سلام،   پيام پروردگار رحيم است.
 سلام،   پذيرايى شب قدر است.
 سلام،   اولين حق هر مسلمان بر ديگرى است.
 سلام،   كليد شروع هر كلام و نوشته‏اى است.
 سلام،   امان نامه از هرگونه ترس و شرّى است.
 سلام،   ساده‏ ترين عمل نيك است.
 سلام،   نشانه تواضع و فروتنى است.
 سلام،   عامل محبت والفت است.
 سلام،   اظهار صلح و مسالمت است.
 سلام،   اولين تحفه و هديه دو انسان است.
 سلام،   آرزوى سلامتى براى بندگان خداست.
 سلام،   دعوت به صلح جهانى است.
 سلام،   اميددهنده و نشاط آور است.
 سلام،   برطرف كننده كدورتهاى گذشته است.
 سلام،   اعلام حضور و اجازه براى ورود است.
 سلام،   بهترين كلام بهنگام ورود و خروج است.
 سلام،   كلامى است در زبان سبك، اما در ميزان سنگين.
 سلام،   راهگشاى مصلحان براى اصلاح جامعه است.
 سلام،   كلامى است كه مخاطبش مردگان و زندگانند.
 سلام،   عامل تعظيم و تكريم است.
 سلام،   سبب جلب رضاى خدا و غضب شيطان است.
 سلام،   وسيله ادخال سرور در قلوب است.
 سلام،   كفّاره گناهان و رشددهنده حسنات است.
 سلام،   پيام‏ آور انس و دوستى است.
 سلام،   عامل تكبرزدايى و خودخواهى است.
 سلام،   ادب الهى است.
 سلام،   استقبال از هر خير و خوبى است.
 سلام،   كمالى كه ترك آن نشانه بخل و تكبر و انزوا و قهر و قطع رحم است.
 سلام، ابر رحمتى است كه بر سر مردم مى‏افكنيم و لذا مى‏گوييم: «اَلسَّلامُ عَلَيْكُم» نه «اَلسَّلامُ لَكُم». پيامبر اكرم‏صلى الله عليه وآله مى‏فرمود: من تا آخر عمر سلام‏ كردن بر كودكان را ترك نمى‏كنم.(۱) گرچه سلام‏ كردن مستحب است و پاسخ آن واجب، اما پاداش كسى كه ابتدا به سلام كند دهها برابر جواب‏دهنده است.

 در روايات مى‏خوانيم سواره بر پياده، ايستاده بر نشسته و وارد بر حاضرين مجلس سلام كند.(۲) و قرآن مى‏فرمايد: هرگاه مورد تحيت قرار گرفتيد، پاسخى گرم‏تر بدهيد: «اِذا حُييِّتُمْ بِتَحيَّةٍ فَحَيُّوا بِاَحْسَنَ مِنْها»(۳)

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

۱) بحار، ج 16، ص 98.
۲) بحار، ج 84، ص 277.
۳) سوره نساء، آيه 81.

قطره قطره آب شدن جرعه جرعه نوشيدن

شميم ناب اذان نفس هاي آسمان شهر را آماده ي عروجي شكوهمند مي كند.
غنچه هاي نوراني عشق مي خندند و حضرت دوست سبد سبد بهار را هديه مي كند به قدوم شاعرانه ميهمانان و تو نيز ميهماني...
در مشرق عرفاني عروجت به نيت وصال جرعه ي شراب «رحمان» را مي نوشي تا با تو «رحيم» باشد. نرم تر از نسيم سحرگاه پس از يك شب باران خورده ي بهاري و صميمانه تر از لبخند غنچه هاي شور «حمد» را ترنم مي كني.
باران انوار «رب» بر سرزمين آينه خيز بندگي مي بارد. بلور باش و بشكن.
عطر آينه بندان نقره اي ركوع پيچيده است. بگذار غرورت تكه تكه شود برابر سبوح تا مفتخر شوي به خلافت قدوس. چشمانت را به نظرگاه سبز «سلام» بدوز تا جشن شوق آميز عاشقي شروع شود. تو بدان! شمع آنچنان كه مي گويند سقوط نمي كند.
لاله هاي نور وجودش را به آسمان مي فرستد. بگذار آسمان مهر قلبت را در بگيرد تا سرچشمه ي آفتاب شوي. زير خم ابروي يار افتادني عروج آميز را با نوشيدن شبنم «اعلي» تجربه كن. محراب به فرياد مي رسد...
وقتي زير قدم هايت جاده ي «مستقيم صراط» را حس مي كني آخرين نقطه ي نبودن را هم حس كن تا پا به عرصه ي وجود نهي.
او، همان كه بي صداترين فريادها را از نفس تو مي شنود، منتظر آخرين گام توست تا تمام گام هاي مانده ي جاده را بردارد. هرچه آمده اي فقط براي همين يك قدم آخر آب شدن است. پا بگذار بر هر چه «هست».
در سجده گاه خاموش پروانگان سوخته خلوت قلوب افروخته را با جوشش آتشين اشك بياراي. طليعه ي صبح انگيز انتظار را بخوان و خود را براي طلوع سرخ عشق آماده كن.
مستانه با سي مرغ وجودت پرواز كن تا سيمرغ عروج را دريابي. نگاه درك ناشدني يار منتظر توست. پرواز كن. آنجا كه مي روي يادت باشد دل نوشته هايي اينجا بود كه از دلي شكسته برمي خاست.
آسمان اين روزها چقدر عطر پرواز دارد. براي بال هاي يك خلبان مجروح هم دعا كن...
تمام آرزويم اين است كه نمازت را معطر كنم به عطر بي نهايت گل هاي بهشتي. بوي بهشت مي آيد.
«الحمدلله رب العالمين»

ويژگي‌ها و بايسته‌هاي مسجد از ديدگاه اسلام

مسجد به عنوان جايگاه عبادت مسلمانان، از مهم‌ترين نهادهاي جامعه‌ اسلامي با کارکردي چندمنظوره به شمار مي‌آيد و همواره در طول تاريخ اسلام نقشي بنيادين و اصلي ايفا کرده است. در پيروزي انقلاب اسلامي، مسجد به عنوان پايگاه اصلي انقلاب نقش‌آفريني کرد و امروز هم مسجد در کانون تحولات بيداري اسلامي در منطقه قرار دارد. اما مسجد مورد نظر اسلام و تراز انقلاب اسلامي چگونه بايد باشد؟ به گزارش پايگاه دفترحفظ و نشرآثار رهبرانقلاب، حجت‌الاسلام‌والمسلمين محسن قرائتي، رئيس ستاد اقامه نماز کشور و صاحب تفسير «نور» ويژگي‌هاي لازم براي مسجد و نيز آفات متوجه آن را اين‌گونه برشمرده است: در اهميت مسجد همين بس که خداوند مي‌فرمايد من کره‌ زمين را که خلق کردم، ابتدا مسجدالحرام را براي عبادت قرار دادم. «إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَکَّةَ مُبَارَکًا وَ هُدًى لِّلْعَالَمِينَ» (آل عمران، ۹۶) پيامبر اکرم صلي‌ا... عليه‌وآله‌وسلم در بدو ورود به مدينه اولين کاري که انجام دادند، ساختن مسجد بود. در قبا مسجد ساختند، بعد از ورود به مدينه هم مسجد ساختند. مسجد خيلي مورد توجه اسلام است. اصولاً محل‌عبادت حتي اگر مربوط به غير مسلمانان باشد، در اسلام احترام زيادي دارد. در قرآن آمده است که: «لَوْلا دَفْعُ اللهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوامِعُ وَ بِيَعٌ وَ صَلَواتٌ وَ مَساجِدُ يُذْکَرُ فيهَا اسْمُ اللهِ کَثيراً» (حج، ۴۴) مي‌فرمايد بايد مقابل متجاوزان ايستاد وگرنه صومعه‌ها و ديرها و مساجد که محل عبادت هستند، خراب مي‌شود. پس بايد عده‌اي قيام کنند تا اين مراکز عبادت آسيبي نبيند. در اسلام نماز خواندن در مسجد آن‌قدر اهميت دارد که مي‌گويند اگر انسان نماز اول وقتش را تأخير بيندازد اما در مسجد نماز بخواند، بهتر است از اين ‌که نمازش را اول وقت و در خانه بخواند. مسجد در اسلام محلي است که بايد استفاده‌ چندمنظوره داشته باشد. در صدر اسلام مسجد کوفه محل مشورت، قضاوت، سوال و جواب، عبادت و ديگر امور بود. مسجد بايد به محور فعاليت‌هاي ديني و فرهنگي در جامعه اسلامي تبديل شود.

هفته مساجد

بارها برايمان پيش آمده که از روزمره‌گي­ها و دغدغه­هاي دنيا به ستوه آمده‌ايم و به دنبال سايه آسايشي گشته­ايم؛ آرامشي معنوي و الهي، آرامشي روحاني که احتياج روحمان است. در آن لحظه، اغلب به ياد همسايه صميمي و قديمي­مان مي­افتيم، به ياد مسجد، خانه روشن خدا و عبادتگاه مؤمنان.

همان خانه باصفايي که با روي خوش، ميزبانمان مي­شود و به قلب­هاي­مان روشني و آرامش مي­بخشد. در حديث قدسي است که پروردگار فرمود: «همانا خانه­هاي من در زمين مساجدند که براي اهل آسمان، همان­گونه مي­درخشند که ستارگان براي اهل زمين! خوشا به حال بنده­اي که در خانه­اش وضو بگيرد و سپس مرا در خانه­ام زيارت کند».

تا به حال به واژه مسجد فکر کرده­اي؟ مسجد يعني محل سجده و سجده يعني زيباترين و نزديک‌ترين حالت بنده به خداوند. روح سجده، ذکرگفتن با خالق هستي است، با پروردگاري که گويا از هميشه به او نزديک­تري! چه خوب مي­شود که هميشه خالص و بي­ريا به ميهماني مسجد بروي؛ همان­طور که صاحب خانه مي­پسندد! «توجه شما در هر مسجدي به او باشد و او را بخوانيد در حالي‌که دين خود را براي او خالص مي­گردانيد».

حتماً شنيده‌اي که مسجد سنگر است؛ سنگر دفاع از حريم قدسي دين، سنگري که اتحاد و همبستگي را در صف­هاي به هم فشرده جماعت، به نمايش مي­گذارد. اما مسجد، سنگر روح ما نيز هست؛ سنگري که ما را از مشکلات و غل و زنجيرهاي دنيا حفظ مي­کند و در پناه خود مي­کشد. اين حديث امام صادق(ع) بسيار شنيدني است که فرمود: «هر کس به سوي مسجدي حرکت کند، بر هيچ تر و خشکي گام نمي­نهد مگر اينکه از اين زمين تا زمين هفتم راه­ها بر روي او گشوده مي­شود»

عیدفطر

فرازهايي از دعاي وداع امام سجاد(ع) با ماه رمضان: بدرود اي بزرگترين ماه خداوند و اي عيد اولياي خدا... بدرود اي ماه دست يافتن به آرزوها... بدرود اي ياريگر ما که در برابر شيطان ياريمان دادي... بدرود اي که هنوز فرا نرسيده از آمدنت شادمان بوديم و هنوز رخت برنبسته از رفتنت اندوهناک.                                ........................................................................ عید فطر.. عید پایان یافتن رمضان نیست.. عید بر آمدن انسانی نو از خاکسترهای خویشتن خویش است.. چونان ققنوس که از خاکستر خویش دوباره متولد می شود. رمضان کوره ایی است که هستی انسان را می سوزاند و آدمی نوبا جانی تازه از آن سر بر می آورد. فطر شادی و دست افشانی بر رفتن رمضان نیست، بر آمدن روز نو، روزی نو و انسانی نو است. بناست که رمضان با سحرهاوافطارهایش.. با شبهای قدر و مناجاتهایش از ما آدمی دیگر بسازد. اگر درعید فطر درنیابیم که از نو متولد شده ایم.. اگر تازگی را در روح خود احساس نکنیم.. عید فطر عید ما نیست. استشمام عطر خوش عید فطر از پنجره ملکوتی رمضان گوارای وجود پاکت* التماس دعا*

شهدا و نماز

  «خدا را سپاس كه محيط عمومي كشور، محيط ذكر و نماز و معنويت است و خدا را سپاس كه خيل عظيمي از مردم ما، به ويژه جوانان با نماز ونياز پيوند روحي و عاطفي و عقلاني دارند.» بخشي از پيام مقام معظم رهبري: نماز نشانه مسلمانان است، مسلمان به وسيله‌ي نماز از ديگران متمايز مي‌شود. وقت نماز، وقت بارعام است كه بندگان شرف حضور مي يابند و از اين سعادت عظيم بهره مند مي شوند. نماز و نيايش ارتباط صميمانه با خداست قلم به دست گرفتم تا درباره‌ي نماز امام (ره) و شهيدان بنويسم قلم ركوع كرد، سجود كرد. قنوت خواند، تشهد و سلام داد. هركس خدا را هميشه با حضور قلب و بصيرت خوانده‌ مجموعه‌اي از وضو تا نافله‌اش غرق در معنويت است. آثار نماز بر نوجوانان و جوانان به سفارش شهدا: آري نماز، تنها محبوب دلدادگان به حضرت حق و روشني ديده و چراغ راه پويندگان كوي دوست و محفل انس خلوت نشينان وادي عرفان است. آنان كه زندگي را بياد او نخواهند و رستگاري خويش را با شهادت در محراب نماز ببينند: (فزت و رب الكعبه) با تمام وجود راه زنده داشتن نام و يادخداي خويش واقامه‌ي نماز و راز و نياز با او كوشند و سرانجام خود فدايي راه نماز شوند. «اشهدانك قد اقمت الصلوه» اين همه، جايگاه ويژه و عظمت فوق العاده اين فريضه الهي را روشن مي سازد و همگان را به تعظيم عالي ترين شعار وادار مي‌كند. شهادت: شهيد: يعني كسي كه در راه آرمانهاي معنوي كشته مي‌شود و جان خود را كه سرمايه هر انساني است براي هدف ومقصدي الهي صرف مي‌كند و خداي متعال هم در پاسخ اين ايثار و گذشت بزرگ حضور و ياد او را در ملتش تداوم مي بخشد و آرمان او زنده مي‌ماند. اين خاصيت كشته شدن در راه خداست. كساني كه در راه خدا كشته مي شوند زنده‌اند. جسم آنها زنده نيست، اما وجودحقيقي آنها زنده است. مقام معظم رهبري داستانهايي از نماز شهدا: توسعه فرهنگ نماز در جبهه‌ها از سال 1360 الي 1362 در قرارگاه عملياتي كربلا شاهد فداكاري‌ها و رشادتهاي شهيد صياد شيرازي بودم روحيات معنوي ايشان سبب جذب كليه كساني مي شد كه با وي ارتباط داشتند. او حتي در مناطق عملياتي به برپايي نماز جماعت اهميت مي‌داد و بر همين اساس فرماندهان لشكر نيز ضمن رعايت نكات عملياتي و دقت در مأموريتهاي رزمي در تأمين نمازخانه و تشويق پرسنل نماز جماعت تأكيد داشت. بنابراين صياد شيرازي پايه گذار توسعه فرهنگ نماز در جبهه‌ها بود. رزمنده دلاور، محسن شاه رضايي در نقل خاطره‌اي مي‌گويد: «در شب عمليات بدر، سوار قايق شديم و زديم به خط مقدم، زير باران تير. در حين عمليات بوديم كه وقت نماز مغرب شد. رزمنده پيري با ما بود، شروع كرد با آب هور وضو گرفت. ما هم بعد از او وضو گرفتيم و در همان دقايق به نماز ايستاديم آن شب، آن نماز اول وقت، در آن شرايط سخت، بهترين نماز ما بود.» همسر شهيد حاج محمدابراهيم همت مي‌گويد: «ابراهيم بعد از چند ماه عمليات به خانه آمد. سرتا پا خاكي بود و چشم‌هايش سرخ شده بود. به محض اينكه آمد، وضو گرفت و رفت كه نماز بخواند. به او گفتم: حاجي لااقل يك خستگي در كن، بعد نماز بخوان. سر سجاده‌اش ايستاد ودر حالي كه آستين‌هايش را پايين مي‌زد، به من گفت: من با عجله آمدم كه نماز اول وقتم از دست نرود. اين قدر خسته بود كه احساس مي‌كردم، هر لحظه ممكن است موقع نماز از حال برود.»

نمازی که برگشت می خورد!

بعضی از نمازها نیمی از آن پذیرفته می‌شود، بعضی، یك سوم آن، برخی یك چهارم و بعضی یك پنجم تا آنجا كه برخی یك دهم آن قبول می‌شود. 

---

نقش و اهمیت نماز در دین نشان دهنده عظمت و استحکام این حبل متین و ریسمان استوار میان زمین و آسمان است. ریسمان دیگر اعمال ارزشی برای صعود انسان به افق بلند سعادت کافی نیست; ولی نردبان نماز، افزون بر آن که به تنهایی وسیله عروج است، می تواند ثقل و سنگینی بقیه اعمال را نیز متحمل گردد. این حقیقت به جوهره نماز باز می گردد و با عدالت خداوند هیچ گونه ناسازگاری ندارد .

ماجرای نمازی که بر صورت صاحبش زده می‌شود

در ادبیات عرفانی و عبادی بین دو مفهوم «مقبول» و «صحیح» تفاوت بسیاری وجود دارد و هر کدام از این مفاهیم دارای مراتبی است .

نماز مقبول

«نماز مقبول» آن است كه با خضوع و خشوع به‌جا آورده شود و آداب ظاهری و باطنی در آن مراعات شود. این نماز موجب تزكیة نفس و پاكی روح و روان می‌شود و تأثیر تربیتی و اخلاقی فراوانی دارد.

از این‌رو چنین نمازی را نماز اخلاقی نیز می‌گویند؛ نمازی كه فرشتگان آن را با درخشندگی خاصی به پیشگاه خداوند متعال می‌برند و پروردگار عالم این نماز را می‌پذیرد.

نماز صحیح

نماز صحیح، موجب رفع تكلیف می شود و به سبب آن انسان در جهان آخرت مورد بازخواست قرار نمی‌گیرد. چنین نمازی را نماز فقهی نیز می‌گویند. نمازی كه فرشتگان آن را در حالی كه نورانیت و درخششی ندارد، به محضر ربوبی می‌برند و مورد قبول خداوند قرار نمی‌گیرد. پیامبر اكرم(صلی الله علیه و آله) فرمودند:

«ان من الصلوه لما یقبل نصفها و ثلثها و ربعها و خمسها الی العشرون ان منها لما یلف كما یلف الثوب الخلق فیضرب لها وجه صاحبها و ان ما لك من صلوتك الا ما اقبلت علیهه بقلبك ؛ (سرّ الصلوة، ص50)

بعضی از نمازها نیمی از آن پذیرفته می‌شود، بعضی، یك سوم آن، برخی یك چهارم و بعضی یك پنجم تا آنجا كه برخی یك دهم آن قبول می‌شود و بعضی از نمازها همچون جامه كهنه پیچیده و بر صورت صاحبش زده می‌شود و نمازگزار بهره‌ای از نمازهایش نمی‌برد، مگر به اندازه‌ای كه در هنگام خواندن آنها به خداوند توجه داشته است.»

در میان تعقیبات نماز،‌تسبیح حضرت زهرا(سلام الله علیها) خیلی فضیلت دارد. امام صادق(علیه السلام) می‌فرمایند: تسبیح جده‌ام حضرت زهرا(سلام الله علیها)، بعد از نمازهای روزانه، نزد من از هزار ركعت نماز در هر روز برتر و محبوب‌تر است.

نمازی كه با حضور قلب خوانده شود، ارزشمند و بسیار با اهمیت است. ممكن است در بعضی از نمازها شخص نتواند خشوع در آن را مراعات كند.

در چنین مواقعی نمازگزار با رعایت خضوع ظاهری و به‌جا آوردن مستحبات، نظیر گفتن اذان و اقامه و خواندن ذكرهای اضافه بر ذكر اصلی در ركوع و سجده‌ها كه در رساله‌های عملیه و كتب ادعیه آمده است، می‌تواند قبولی نماز خود را فراهم آورد. نمازگزار می‌‌‌‌تواند بعد از نماز با ذكر صلوات بر پیامبر اكرم(صلی الله علیه و آله)و خواندن تعقیبات؛ یعنی دعاهایی كه بعد از نمازهای یومیه وارد شده است، بخشی از كاستیهای نماز خود را جبران كند. آن‌گاه آن نماز را به خداوند متعال عرضه نماید تا پروردگار با فضل و كرم خود آن را بپذیرد.

 

ذکری که از هزار رکعت نماز بالاتر است

در میان تعقیبات نماز، ‌تسبیح حضرت زهرا(سلام الله علیها) خیلی فضیلت دارد. امام صادق(علیه السلام) می‌فرمایند: تسبیح جده‌ام حضرت زهرا(سلام الله علیها)، بعد از نمازهای روزانه، نزد من از هزار ركعت نماز در هر روز برتر و محبوب‌تر است.

در مورد تعقیبات نماز، از آیت‌الله حصه‌ای(ره) یكی از علمای اصفهان تشبیه زیبایی نقل شده است. ایشان نماز را به بادباك كاغذی تشبیه می‌كردند و می‌گفتند: وقتی بادبادك دنباله‌ نداشته باشد به آسمان نمی‌رود. نمازی هم‌ كه تعقیب نداشته باشد به عالم ملكوت نمی‌رود.

 

چگونه نمازی مورد قبول خداوند واقع می شود؟

به طور کلی قبولی عبادات به خصوص نماز مراحل بلکه شرایطی دارد. زیرا: گاهی عبادت صحیح است ولی رشدآور نیست مثل دارویی که شفابخش نیست.

در آیات و روایات شرایط و مراحل قبولی عبادات شش چیز ذکر شده که عبارتند از:

1- شرط اعتقادی؛ 2 -شرط ولائی؛ 3 - شرط اخلاقی؛ 4 – شرط اقتصادی؛ 5 - شرط اجتماعی؛ 6 - شرط بهداشتی.

شرط اعتقادی:

نمازگزار باید ایمان به خدا داشته باشد. قرآن در سوره نحل آیه 97 می‏فرماید: «عمل صالح از زن و مرد با ایمان است که موجب زندگی پاک می‏شود.» و در سوره مائده آیه 93می‏فرماید: «نداشتن ایمان مایه ثباتی اعمال است.»

شرط ولائی:

یعنی برخورداری از ولایت و رهبری صحیح و آسمانی همچون امام علی بن ابی طالب(علیه السلام) و فرزندان آن حضرت که همه بندگان خدا و بندگی‏ها، نماز، حج و جهاد را در مسیر الهی قرار می‏دهد و به آنها جهت شایسته می‏بخشد. در حدیث است که امام باقر(علیه السلام) فرمود: «کسی که به خدا ایمان دارد و عبادت‏های طاقت فرسا انجام می‏دهد ولی امام لایقی از طرف خدا ندارد ، تلاش بی‏فایده است.» (وسائل الشیعه ، ج 1، ص 90)

شرط اخلاقی(تقوا):

خدا تنها از اهل تقوا می‏پذیرد مثل داستان فرزندان حضرت آدم که هر دو قربانی کردند؛ ولی قربانی یکی پذیرفته شده و دیگری نه.

شرط اقتصادی: ادای حق مردم؛

ادای حقوق محرومان در درجه‏ای از اهمیت است که گاهی قبولی عبادت بستگی به آن دارد. پرداختن زکات با داشتن درآمد مشروع از این نمونه‏هاست. امام رضا(علیه السلام) فرمودند: «هر کسی نماز بخواند ولی زکات نپردازد نمازش قبول نمی‏شود.» (بحارالانوار ،ج 96 ،ص 12)

امام صادق(علیه السلام) فرمود: «نماز فرزندانی که با خشم به پدر و مادر خود نگاه می‏کنند ،قبول نمی‏شود گرچه والدین، نسبت به آنان کوتاهی و ظلمی کرده باشند .»

شرط اجتماعی:

خیرخواهی نسبت به دیگران، حفظ پیوندهای اجتماعی و اخوت میان مسلمانان و روابط شایسته و نیکو میان پیروان اسلام حایزاهمیت است.

شرط خانوادگی:

خوشرفتاری در امور خانوادگی و رعایت حقوق متقابل زن و شوهر، فرزند و پدر و نیز همسایگان را چنان مهم دانسته که بی‏توجهی به آنها گاهی باعث بطلان عبادات می‏گردد.

در این زمینه امام صادق(علیه السلام) فرمود: «نماز فرزندانی که با خشم به پدر و مادر خود نگاه می‏کنند، قبول نمی‏شود گرچه والدین، نسبت به آنان کوتاهی و ظلمی کرده باشند.» (اصول کافی، ج 2ص 349)

همچنین پیامبر اسلام(ص) فرمود: «هر کس زن بد رفتار و اذیت کننده‏ای داشته باشد، خداوند نماز و کارهای نیک آن زن را نمی‏پذیرد، مرد نیز چنین است.»(وسائل الشیعه ، ج 14، ص 116)

آری وقتی ما از نردبان نماز به معراج می‏رویم که پایه‏های آن روی زمین محکم باشد؛ ولی اگر روی یخ لغزنده یا زمین سست قرار داده شود بالا رفتن را مشکل یا غیر ممکن می‏سازد. پس قبولی عبادات به خصوص نماز با شرایط و مراحل ذکر شده امکان‏پذیر است.

 

نشان قبولی

در حدیث است که امام صادق(علیه السلام) فرمود: « هر کس دوست دارد بداند نمازش قبول شده یا نه ببیند که آیا نمازش او را از گناه و زشتی باز داشته یا نه، پس هر قدر که نمازش او را از گناه بازداشته به همان اندازه نمازش قبول شده

است.» (بحارالانوار ،ج 82، ص 198)

ستاد مرکزي انتفاضه و قدس شوراي هماهنگي تبليغات اسلامي با صدور اطلاعيه‌اي تاکيد کرد: روز جهاني قدس همراه با امواج بيداري اسلامي نويد آزادسازي قدس شريف را مي‌دهد. 

این تشکل، از عموم مردم مومن و روزه‌دار ايران اسلامي خواست تا با حضور گسترده، فعال، بصيرتمندانه و دشمن‌شکن خود در ويژه مراسم راهپيمايي روز جهاني قدس خشم و انزجار و نفرت خود را از ددمنشي‌هاي رژيم غاصب صهيونيستي فرياد کنند و تاکيد کرد: روز جهاني قدس همراه با امواج بيداري اسلامي نويد آزادسازي قدس شريف را مي دهد.  در اين اطلاعيه آمده است: ملت هوشيار و بيداردل ايران اسلامي با حضور معنوي و با بصيرت خود در راهپيمايي روز جهاني قدس، (جمعه 27 /05 /1391) مطابق با بيست و هشتم رمضان المبارک، همگام، هم‌صدا و همدل با ساير کشورها و بلاد اسلامي پرشورتر از هر سال و به تبعيت از رهنمودهاي حضرت امام خميني (ره) و مقام معظم رهبري «مدظله‌العالي» ضمن تجديد ميثاق با آرمان قدس شريف و آزادي قبله‌ي اول مسلمين جهان و اعلام حمايت همه جانبه از مقاومت اسلامي نسل شجاع و نستوه فلسطيني و انتفاضه‌ي مسجدالاقصي؛ عظمت، اقتدار و عزت ملت اسلامي را در مقابل نظام سلطه‌ و استکبار خون‌آشام جهاني به سرکردگي آمريکاي جنايتکار و صهيونيسم غاصب به اثبات مي‌رسانند.  در بخش ديگري از اين اطلاعيه آمده است : "روز جهاني قدس"؛ به ابتکار عمل حضرت امام خميني«رحمة ا... عليه» به آخرين جمعه ماه مبارک رمضان اطلاق شد که امروزه به آرماني مشترک و صدايي واحد در جهان اسلام در مقابل کفر و ظلم و ستم نظام طاغوت بدل شده است.  در ادامه‌ي اين اطلاعيه آمده است: اينک جهان اسلام و امت اسلامي در حالي به استقبال روز جهاني قدس مي‌‌شتابند که از يک طرف فلسطينيان قهرمان و مظلوم هم‌چنان در حلقه‌ي سخت‌ترين محاصره اشغالگران دژخيم صهيونيستي، اسير توطئه‌هاي شوم و نقشه‌هاي پليد دولت جعلي ترور و وحشت صهيونيسم بين‌الملل قرارگرفته‌اند و از طرف ديگر امواج خروشان بيداري اسلامي است که تمامي کاخ هاي فراعنۀ زمانه را در هم مي‌شکند و روز جهاني قدس امسال همراه با امواج بيداري اسلامي نويد آزادسازي قدس شريف را مي‌دهد.  در پايان اين اطلاعيه آمده است: ستاد مرکزي انتفاضه و قدس شوراي هماهنگي تبليغات اسلامي امسال نيز در سي و چهارمين سالگرد روز جهاني قدس و در شصت و چهارمين سال اشغال رسمي خاک سرزمين پاک پيامبران الهي از تمام ملت مؤمن و روزه‌دار ايران اسلامي و از کليه آحاد، اصناف و اقشار مختلف مردم از هر طيف و قوميت و مذهب و سليقه فرهنگي و گرايش سياسي وفادار به انقلاب اسلامي و آرمان آزادي قدس شريف؛ مي‌خواهد که هم‌گام، هم‌دل و هم‌صدا با آزادگان و مسلمان جهان عليه مستکبران و قدرت‌هاي خودکامه و سلطه‌گر شوريده و نابودي نظام کفر، طاغوت و سلطه و در رأس آن آمريکا و اسراييل غاصب را سر داده و انزجار و خشم و نفرت خود را از اقدامات ضد بشري و غيرقانوني صهيونيست‌ها فرياد زنند.

اهمیت نمازجمعه

نماز جمعه يکي از نمازهايي که بايد به جماعت خوانده شود و به تنهايي نمي توان خواند، نماز بسيار با عظمت جمعه است. نماز جمعه زيباترين گردهمايي هفتگي مسلمانان و عالي ترين عبادت سياسي هر هفته خداپرستان است. در اين نماز، امام جمعه نمازگزاران را به تقوا و پاکدامني توصيه مي کند و آنها را با مسائل سياسي و اقتصادي جهان اسلام آگاه مي سازد. حضرت امام خميني (قدس سره) در باره اهميت اين اجتماع باشکوه، چنين نگاشته اند: "نماز جمعه و دو خطبه آن، از مراسم بزرگ مسلمانان است؛ مانند مراسم حج. وافسوس که مسلمانان از وظايف مهم سياسي – اسلامي خود در اين مراسم غفلت کرده اند. اسلام با تمام امورش، دين سياست است و اين مطلب براي هر کس که آگاهي کمي از احکام حکومتي، سياسي، اجتماعي واقتصادي اسلام داشته باشد آشکار است و هرکس گمان کند که دين از سياست جداست فردناداني است که نه اسلام را شناخته و نه سياست را".